%PM, %21 %540 %2015 %13:%października

V Konferencja "Ludzie na poziomie"

V Konferencja dla osób chorych na cukrzyce różnego typu 

W dniu 21 listopada 2015 r. w auli wykładowej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi mieszczącej się w Szpitalu Klinicznym na ul. Spornej  odbędzie się  Konferencja dla Pacjentów chorych na cukrzyce różnego typu. Organizatorami wydarzenia są : Sekcja Pediatryczna Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego i Fundacja Pomoc Młodym Diabetykom.

 

W tym roku na nasze spotkanie zaprosiliśmy świetnych wykładowców, mgr Teresą Benbenek - Klupę oraz prof. dr hab. n. med. Tomasza Klupę, którzy są wybitnymi znawcami tematu cukrzycy typu 1 u młodych pacjentów.
W tym roku ukazała się książka "Osobiste pompy insulinowe - filozofia leczenia i edukacja" ich autorstwa.


Poniżej przedstawiamy program tegorocznej konferencji:
10.00 - 10.30 Rozpoczęcie Konferencji - kilka słów o Fundacji "Diabeciaki", 1% podatku, sprawy organizacyjne
10.30 - 11.00 Sytuacja dziecka chorego na cukrzycę w województwie łódzkim z punktu widzenia:
    - lekarza - Dr hab. n. med. Agnieszka Szadkowska
    - rodzica - Prezes Fundacji "Diabeciaki" Barbara Kucharska
11.00 - 12.15 Aktywność ruchowa w cukrzycy typu 1 - różnice między "początkujacym", a "zaawansowanym" - prof. dr hab. n. med. Tomasz Klupa, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
12.15 - 12.45 Przerwa
12.45 - 14.15 "Diabetyk w podróży" - mgr Teresa Benbenek - Klupa
14.15 - 14.45 Program GlucoContro Home - po co, dla kogo i dlaczego? - prezentacja firmy Bayer - mgr Waldemar Monczakowski
14.45 - 15.15 Pożyteczne gadżety elektroniczne w służbie cukrzycy - prowadzenie: Pożyteczny Diabeciak

 

Wstęp, podobnie do ubiegłych lat, dla dzieci jest bezpłatny, dorośli - 20 zł/os.
Wpłat prosimy dokonywać na konto: 80 1440 1257 0000 0000 1676 1478

W tytule przelewu prosimy podać imię i nazwisko osoby wpłacającej oraz dane adresowe.

 

Z przyjemnością również informujemy iż istnieje możliwość zapisywania się na tegoroczną edycję "Ludzi na poziomie". Formularz rejestracyjny znajdą Państwo w zakładce "Zapisz sie na konferencję" (dział "Ludzie na poziomie"), mogą Państwo również kliknąć pomiższy przycisk.

 

Tu się można zapisać

Artykuły powiązane

  • Niepełnosprawność i systemy jej orzekania - część 3

    KOMISJA ds. ORZEKANIA O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

    Komisją ds. orzekania o niepełnosprawności – zwykle jest to lekarz i pedagog/psycholog/pracownik socjalny. Zabierz ze sobą oryginały dokumentacji medycznej, wszelkie zaświadczenia, zdjęcia RTG, KT, dosłownie wszystko. Specjaliści podczas spotkania przeglądają dokumenty, zadają pytania rodzicowi/wnioskowanemu. Podczas posiedzenia odbędzie się badanie, w trakcie którego zostanie oceniony stan zdrowia oraz samodzielnie wykonuje odpowiednie dla jego wieku czynności. Oczywiście
    w przypadku niemowląt sytuacja jest oczywista – dziecko jest całkowicie zależne od rodziców.

    Bardzo często rodzic proszony jest również o rozmowę z psychologiem (w przypadku ponownego ubiegania się o orzeczenie, rozmowa może być przeprowadzana z samym dzieckiem).

    OCZEKIWANIE NA DECYZJĘ

    Wydanie orzeczenia o niepełnosprawności następuje maksymalnie w ciągu dwóch tygodni od dnia posiedzenia komisji. Można odebrać je osobiście, albo czekać aż zostanie przesłane listownie. Informacja o decyzji komisji nie może być udzielana drogą telefoniczną.

    ODWOŁANIE OD DECYZJI

    Jeśli nie zgadzasz się z orzeczeniem zespołu (na przykład zostało wydane na zbyt krótki czas, albo nie wszystkie punkty zostały przyznane), możesz odwołać się do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Takie odwołanie trzeba złożyć za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał decyzję. Zespół powiatowy przesyła odwołanie do zespołu wojewódzkiego w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania Twojego odwołania. W tym czasie może zapoznać się z Twoją argumentacją i sam je uwzględnić zmieniając lub uchylając treść orzeczenia. Wtedy nie dochodzi do kolejnego posiedzenia komisji. Nie należy wysyłać dokumentów bezpośrednio do wojewódzkiego zespołu, bo ten i tak przekaże sprawę do zespołu, który orzekał, co wydłuży okres rozpatrzenia sprawy.

  • Niepełnosprawność i systemy jej orzekania - część 2

    Proces uzyskiwania orzeczenia o niepełnosprawności

    3. Kto orzeka?

    Orzeczenia o niepełnosprawności orzekają Powiatowe/Miejskie Zespoły do spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Należy zwracać się do zespołu właściwego ze względu na adres stałego pobytu (jest to miejscowość w której zamieszkujemy z zamiarem stałego przebywania). Drugą instancją są Wojewódzkie Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności – w nich można składać odwołania. Jednostki te działają na podstawie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

    4. Kto wnioskuje?

    • osoba zainteresowana, jeśli jest pełnoletnia;
    • przedstawiciele prawni np. rodzice;
    • w niektórych przypadkach Ośrodek Pomocy Społecznej za ich zgodą.

    5. Kto może uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności?

    • dzieci do 16. roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności bez orzekania stopnia;
    • osoby powyżej 16. roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności, w którym ustalony jest stopień niepełnosprawności.

    Zgodnie z ustawą, ustala się trzy stopnie niepełnosprawności powyżej 16 r. ż.::

    • znaczny,
    • umiarkowany,
    • lekki.
  • Niepełnosprawność i systemy jej orzekania - część 1

    Definicje niepełnosprawności i systemy orzekania

    Niepełnosprawność to pojęcie bardzo złożone. Definicja stosowana przez WHO przyjmuje, że do osób niepełnosprawnych zaliczają się osoby, z długotrwałą obniżoną sprawnością fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, która w interakcji z różnymi barierami może ograniczać ich pełne i efektywne uczestnictwo w życiu społecznym na równych zasadach z innymi obywatelami. W Polsce mamy przynajmniej dwie prawne definicje niepełnosprawności, które rozmijają się z potocznym rozumieniem tego pojęcia. Pierwsza to definicja wynikająca z przepisów prawa i dotycząca prawnej podstawy kwalifikacji do grupy osób niepełnosprawnych. Natomiast druga, dużo szersza stosowana jest w statystyce GUS. Definicja statystyczna ujmuje bowiem nie tylko osoby niepełnosprawne prawnie, ale również osoby, które co prawda orzeczenia o niepełnosprawności nie posiadają, lecz deklarują, że mają ograniczenia w wykonywaniu wybranych czynności (tzw. niepełnosprawność biologiczna). W powszechnym odbiorze osoba z niepełnosprawnością to ktoś zmagający się z ograniczeniami fizycznymi, kalectwem, widocznymi deficytami. A przecież do grupy niepełnosprawnych zalicza się także osoby z chorobami przewlekłymi, upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim czy zaburzeniami ze spektrum autyzmu

    W Polsce istnieją dwa systemy orzekania o niepełnosprawności:

    • System pomocy społecznej – reprezentowany przez Miejskie/Powiatowe Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności, wydające orzeczenia o niepełnosprawności.
    • System oświaty – reprezentowany przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne, wydające orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

    1. Dlaczego warto ubiegać się o orzeczenie?

    Podstawą prawną do orzekania o niepełnosprawności jest Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych wraz z późniejszymi zmianami.

    Zgodnie z przepisami ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy.

    Niepełnosprawność, zgodnie z kryterium ustawowym, to niemożność efektywnego pełnienia ról społecznych tj. wypełniania zobowiązania wynikającego z zajmowanej pozycji społecznej przy korzystaniu przez osobę z przysługujących jej przywilejów i praw według bardziej lub mniej określonego wzoru, a więc niemożność bądź trudności w codziennej aktywności i uczestnictwie wynikające z naruszenia sprawności organizmu.

    Ważne: Zgodnie z obowiązującym prawem ocena stanu zdrowia nie jest jedynym wyznacznikiem niepełnosprawności, bowiem orzecznictwo o niepełnosprawności uwzględnia zarówno fizyczne, psychiczne jak i społeczne aspekty funkcjonowania człowieka. Wystąpienie tylko jednego z elementów np. naruszenia sprawności organizmu (potocznie utożsamianego z chorobą) nie musi zatem oznaczać, że mamy do czynienia z niepełnosprawnością. Natomiast intensywność tego czynnika nie wpływa bezpośrednio na ustaloną niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności, jeżeli w następstwie jego występowania nie dochodzi do istotnych ograniczeń w sferze społecznej lub zawodowej.

    Posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień w pierwszej kolejności określa status osoby nim dysponującej jako osoby niepełnosprawnej w sensie prawnym. Ponadto pozwala korzystać (po spełnieniu określonych warunków) z szeregu form pomocy, do których należą m. in.:

    •  w zakresie rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia – możliwość uzyskania odpowiedniego zatrudnienia (w tym w zakładach aktywności zawodowej i zakładach pracy chronionej), możliwość uczestnictwa w szkoleniach (w tym specjalistycznych), korzystania ze ściśle określonych przywilejów pracowniczych (m. in.: prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego, dłuższej przerwy w pracy, krótszego wymiaru czasu pracy), możliwość wsparcia działalności gospodarczej lub rolniczej;
    •  w zakresie rehabilitacji społecznej – możliwość uczestniczenia w terapii zajęciowej realizowanej w warsztatach terapii zajęciowej oraz możliwość uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych;
    •  dofinansowanie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby;
    •  ulgi w podatkach, zniżki w komunikacji, zwolnienie z opłat radiowo–telewizyjnych (abonamentu);
    •  usługi socjalne, opiekuńcze, terapeutyczne i rehabilitacyjne świadczone przez instytucje pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki;
    •  uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego i innych świadczeń rodzinnych (np. dodatków do zasiłku rodzinnego związanych z niepełnosprawnością) oraz do zasiłku stałego z pomocy społecznej.

    2. Kiedy dorosły/dziecko jest uznawany/e za niepełnosprawny/e?

    Ci, którzy mają przewlekłą i/lub nieuleczalną chorobę zazwyczaj spełniają wszystkie trzy warunki, o których mówi ustawa, potrzebne do uznania ich za osoby z niepełnosprawnością (np. mukowiscydoza (CF), pierwotna dyskineza rzęsek (PCD/Zespół Kartagenera, POChP).

    • Chory ma naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną.
    • Przewidywany okres trwania upośledzenia stanu zdrowia przekracza 12 miesięcy.
    • Chory wymaga zapewnienia mu całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu.

    Artykuł pochodzi ze strony: https://oddechzycia.pl/pomoc-socjalna/orzekanie-o-niepelnosprawnosci-ogolne-zasady-2019/?fbclid=IwAR0qiWEi2TgiirSWFn-XaH-7eLnX7KfE9Q7zH-ZuWSLYcddLKsLuvY53GQ4 i tu jest także jego pełna wersja.

  • Ważna sprawa - wypełnij ankietę!

    Fundacja Urszuli Jaworskiej od kilku lat przygotowuje projekt opieki koordynowanej w stwardnieniu rozsianym. Obecnie jesteśmy na etapie pilotażu i wdrażania systemu w wybranych ośrodkach w Polsce. Doświadczenia jakie zdobyliśmy na tym polu pozwalają nam na zmierzenie się z wyzwaniem dużo większym niż SM.​

    Z danych epidemiologicznych wynika, iż obecnie na cukrzycę cierpi w Polsce około 3 milionów Polaków. W ostatnim dziesięcioleciu liczba chorych z cukrzycą gwałtownie wzrasta. Szczególnie dotyczy to ludzi młodych oraz dzieci. Spora cześć populacji ma również cukrzycę niewykrytą co stawia tę chorobę na szczycie chorób cywilizacyjnych XXI w., jeśli chodzi o ilość pacjentów. Zdajemy sobie sprawę, że wyzwanie dla systemu ochrony zdrowia związane z cukrzycą, a przede wszystkim jej powikłaniami jest gigantyczne. ​

    Zapraszamy Państwa do udziału w badaniu. Wyniki posłużą do opracowania raportu i staną się fundamentem do stworzenia nowego kompleksowego modelu opieki nad pacjentem diabetologicznym.

    LEKARZ DIABETOLOG

    LEKARZ MEDYCYNY RODZINNEJ

    PACJENT

    PIELĘGNIARKA / EDUKATOR DIABETOLOGICZNY

    Źródło : http://fundacjauj.pl

  • Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ zaprasza na DZIEŃ OTWARTY

    nfzPodczas otwartego dnia (26 stycznia 2019 r., w godz. 9.00 – 14.00) w Łódzkim Oddziale Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia będzie można dowiedzieć się wszystkiego na temat zdrowotnych konsekwencji nadmiernego spożycia cukru, a także skorzystać z bezpłatnych badań, porad dietetyka, a dzieci i młodzież z przeglądu zębów w dentobusie, czyli mobilnym gabinecie stomatologicznym!
    Studenci medycyny i Fundacja Diabeciaki będą wykonywali:

    • podstawowe badania w kierunku cukrzycy
    • mierzenie ciśnienia
    • określanie BMI i masy tkanki tłuszczowej


    Ponieważ zbliżają się ferie, można będzie wyrobić od ręki kartę EKUZ.
    Uwaga! Jeśli dziecko będzie samodzielnie korzystało z badania w dentobusie, musi mieć ze sobą zgodę rodzica z danymi rodzica, dziecka i numerem kontaktowym.

    Wszyscy, którzy w sobotę odwiedzą NFZ otrzymają jabłka z ekologicznego sadu i wydawnictwa ŁOW NFZ oraz upominki: notesiki i torby.

Please publish modules in offcanvas position.

Nasz Serwis internetowy używa plików cookies do prawidłowego działania strony.

Korzystanie z Serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej. Więcej informacji udostępniamy w Polityce bezpieczeństwa

Zrozumiałem